قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى

169

ارشاد الزراعه ( فارسى )

سه ساله و چهار ساله بد مىگيرد و بد پيوند و بد روش است و چون اسامى ميوه اكثر در پيوند زدن مذكور مىشود بدين جهت در پيوند نمودن مذكور ساخت . بذر نمودن و قلم كاشتن اشجار ميوه‌دار و غيرها ز قد گل‌رخان در باغ خوبى * نهال ناز پرور آفريده اما دانه زردآلو و بادام و فستق و فندق و غيرها را كه در خور محكمى هريك چند روز در آب نموده در كشه بيل بهر طريق كارند سبز مىشود بعد شفتالو و شليلى كه اگر نيش ايشان در زمين و پايان بالا نباشد اكثر سبز نمىشود چنان كه گفته‌اند : شعر هرچه مىكارى ز بذر ميوه‌ها * چون فتد در خاك نيك آيد برون دقت ديگر ندارد هيچيك * بعد شفتالو كه بايد سرنگون زردآلو زردآلو - سرد و تر است جگر گرم را فايده دهد و دفع تشنگى كند اما زود تب آرد مصلح قى است يا مصطكى يا انگبين . شعر زردآلوى شيرين كه بود دانه چو بادام * شهد است و شكر چاشنى كام زبان است نزد بعضى نهال‌كاران آن است كه دانه‌اش را نشويند و با شيره نگاه دارند كه چون محل باشد بذر نمايند كه زردآلوى آن خوب مىشود و دانه شفتالو و ساير ميوه‌ها را نيز گويند كه اگر خشك بكارند سبز مىشود و اما آنچه حالا رسم شده آن است